Friday, February 19, 2010

အေ၀းဆုံး

အေနာ္မာကမ္းမွာေတာ့
ယေသာ္ဓယာ လြမ္းက်န္ခဲ့မယ္။
ၿပန္လွည့္ကာ အသြားမဖ်က္ပါရေစနဲ႔
ကဏၳက ဖြားဖက္ေတာ္ရယ္...။

ခ်စ္တာသိေပမဲ့
သစၥာရွိရာေရွ႕လမ္းေပမုိ႔
ေမ့စတမ္းကြယ္တာရွည္ၾကည္႔
ပါရမီၿဖည္႔က်န္ပါကြယ္...
သံသရာနယ္ကရုန္းလုိ႔အထြက္။
ၾကာခ်ည္လွပ္ လြမ္းတုန္းမွာပဲ
ယာယီဇာတ္ တစ္ခန္းဆုံးၿပီေပါ့
ပန္းကုန္းႏွယ္ သစၥာဆင္ဖုိ႔ခရီးသြားမွာမုိ႔
စည္းၿခားက်န္ ေမွ်ာ္..ေမွ်ာ္ကာနဲ႔
ယေသာ္ဓယာ တစ္သက္လြမ္းေစမဲ့
အေနာ္မွာတဖက္ကမ္းကုိ..
ကဏၳက ရယ္
လွမ္းေတာ့ သြက္..သြက္။
(ေမာင္စိန္၀င္း)
တစ္ခါတစ္ခါေတာ့လည္း ဒီကဗ်ာေလးကုိၾကိဳက္မိပါတယ္။ဒါေပမဲ့တုမရတဲ့အေလာင္းေတာ္
ရဲ႕ သစၥာေတာ္ေပးကုိး။ၾကိဳက္မိတာက..ၾကိဳက္မိတာသက္သက္ရယ္ပါ။ဒီလုိၾကီးမားတဲ့
သံေယာဇဥ္ၾကိဳးၾကီးေတြကုိအသာထား ခင္မ်ားတုိ႔ကြ်န္ေတာ္တုိ႔မွာရွိတဲ့ အေသးစားေလာဘ၊
မာန၊ တဏွာ စတဲ့ကိေလသာေလးေတြေတာင္ တုိက္ထုတ္ဖုိ႔ဆုိတာ ေတာ္ေတာ္ခက္ခဲ့တဲ့
အလုပ္ပါ။ခက္တယ္ဆုိၿပီး မလုပ္ၿပန္ရင္လည္း ခရီးကေ၀းသထက္ ေ၀းေတာ့မွာဆုိေတာ့။
အရင္ဘ၀ဘ၀ကအေၾကြးေတြကုိမဆက္ႏုိင္ေတာင္ အတုိးမထပ္ဖုိ႔ၾကိဳးစားရအုန္းမွာေပါ့။
အဲလုိအတုိးမထပ္ရေလေအာင္ အတုယူစရာစကားလက္ေဆာင္ေလးေပးလုိက္ပါရေစ။
အဲဒါကေတာ့ ဆရာေတာ္ဦးေဇာတိကရဲ႕ အၿဖစ္ခ်င္ဆုံးဆႏၵေလးပါ။ သိပ္အတုယူစရာ
ေကာင္းလုိ႔ေဖာ္ၿပလုိက္ပါတယ္။"ဘ၀မွာအလုိခ်င္ဆုံးဆႏၵတစ္ခုရွိပါတယ္ အဲဒါကဘာလဲ
ဆုိေတာ့ ဘာကုိမွမလုိခ်င္တဲ့စိတ္ပါ"တဲ့။ လုိခ်င္ေနသမွ်ေတာ့ဆင္းရဲေနအုန္းမယ္ဆုိ
တာသိေစခ်င္တာပါ။

Show Full Post...